Shell, wereldwijd een van de belangrijkste spelers in de oliemarkt, is reeds jaren geleden begonnen met onderzoek om het verbruik van de consument in te perken, en op zoek te gaan naar alternatieven. Deze filosofie komt samen met de nut en noodzaak van Shell’s Eco-marathon.

Eerste concept

De oorsprong van het concept van ‘zo ver mogelijk rijden met zo weinig mogelijk brandstof’ gaat ver terug in de tijd. Al in 1930 lanceerde het Shell-laboratorium in het Amerikaanse Illinois het idee van een ‘fuel economy’-competitie. Pas in 1977 werd het idee concreet uitgewerkt in de vorm van een wedstrijd. In dat jaar werd niet in de Verenigde Staten, maar in Groot-Brittannië de Shell Mileage Marathon georganiseerd. De voorloper van de Eco-Marathon in haar huidige gedaante.

De eerste Shell Eco-Marathon werd in 1985 gehouden op het Paul Ricard-circuit in Le Castellet in Frankrijk. Twintig teams verschenen aan de start en de winnaars uit Zwitserland wisten omgerekend 680 kilometer op één liter benzine te rijden. In 2000 verhuisde het evenement naar het Paul Armagnac-circuit in Nogaro. Daar vestigden in 2005 wederom Zwitserse deelnemers het huidige record van 3836 kilometer in de klasse ‘prototypes’.

Sinds 2003 is een nieuwe klasse toegevoegd aan de race; ‘Urban Concept’. In deze klasse moeten de voertuigen ‘lijken’ op auto’s voor normaal weggebruik. Grootte van het voertuig, een ruime zitpositie, verlichting en een claxon zijn verplicht voor auto’s in deze klasse. Een Deens team heeft daarbij in 2006 een verbruik gehaald van 810 km op 1 liter euro 95. In 2007 is de ‘raceformat’ aangepast door toevoeging van ‘stop-and-go’s’. Hierdoor is het verbruik van de voertuigen toegenomen.